Jestem jaka jestem i albo to ktoś akceptuje, albo niech spada

Dlaczego zdecydowałaś się wziąć udział w programie "Hell's Kitchen"?
Katarzyna Gaja: Od ośmiu lat pracuje zawodowo jako kucharz i gdzieś w pewnym momencie stanęłam w miejscu, a nie wyobrażam sobie pracy w innym zawodzie, tylko gastronomia. To część mojego życia, moja pasja, to co kocham robić najbardziej. W pewnym momencie przestałam się rozwijać i potrzebowałam takiego bodźca, żeby iść dalej, żeby to co robię nie było na chwilę, ale żeby iść do przodu.

Jak to jest z gotowaniem u kobiet kochających kobiety? Ja znam dużo lesbijek i biseksualistek, które lubią gotować, bardzo sobie to cenią, jakie są Twoje obserwacje?
Nie wiem, ale jest coś takiego: odwieczna walka między kobietami i mężczyznami na kuchni – kto ma lepszy smak? Wydaje mi się, że to jest nieprawdą. Owszem, jest to plusik, jeżeli poznajesz dziewczynę, rozmawiasz z nią i możesz powiedzieć: bo ja jestem kucharzem! I się zaczyna, przez żołądek do serca! (śmiech)

No dobra, kolejny stereotyp: lesbijki często są wegetariankami?
Kurczę, akurat moje towarzystwo to w większości są mięsożercy! Ja wiem, że to miało oczka, nosek, buzie, mamę, tatę, może żonę, może dzieci, może plany na przyszłość, ale kurczę, niestety, żyjemy w takim świecie.

Czyli obalamy stereotypy dalej? Masz jakąś swoją potrawę-szlagier, którą zawsze przygotowujesz, gdy chcesz pochwalić się umiejętnościami?
Pokazowych dań mam multum, ale z tego co ludzie mi opowiadają to bardzo sobie chwalą krewetki flambirowane, więc chyba to. I spaghetti bolognese, które od początku do końca robię sama.

A co byś przygotowała na romantyczną kolację dla kobiety?
Myślę, że dobry makaron, albo właśnie te kreweteczki. Tak! Kreweteczki na przystaweczkę, a na obiad jakiś wymyślny, fajny makaron.

Napisałaś do nas, że poprzez swój udział w programie chciałabyś jakoś pomóc społeczności LGBT. Dlaczego to dla Ciebie ważne?
Mam 28 lat, patrząc parę lat wstecz to nie mówiło się głośno o lesbijkach, dużo osób było w szafie, był z tym problem. Są też kobiety i mężczyźni ze społeczności LGBT, którzy żyją zaściankowo: w tym swoim malutkim społeczeństwie, albo też w mniejszych miasteczkach, gdzie boją się przyznać do tego kim są. Chciałam pokazać, że to nie jest takie trudne, jest rodzina, owszem, są różne sytuacje, ale w momencie, w którym człowiek nie żyje w zgodzie ze sobą to się po prostu męczy. To wszystko zaczyna się napiętrzać, a człowiek zaczyna być coraz bardziej zamknięty w sobie zamiast się otworzyć na świat i powiedzieć: cholera, jestem jaki jestem, pokochajcie mnie takiego, a nie negujcie. Nie oceniaj mnie jako geja, lesbijki, ale jako człowieka.

Chciałabym też podziękować społeczności, która w internecie mocno stanęła po mojej stronie. Gdy wrzuciłam link do swojej strony na Facebooku na różne profile to mnóstwo dziewczyn broni mnie teraz przed hejterami. Dzięki!

Żyjesz otwarcie, jakie są zatem Twoje doświadczenia po coming oucie?
Bardzo pozytywne, przynajmniej ludzie się nie domyślają, nie plotkują za plecami. Gdy skończyłam 18 lat zaczęłam jeździć na imprezy do Katowic bo to było najbliższe duże miasto (Katarzyna jest z Raciborza – przyp. red.), gdzie był branżowy klub, gdzie można było bez krępacji zatańczyć z dziewczyną, przytulić się. Raz wybrałam się na normalną dyskotekę i zaczęłam tańczyć z dziewczyną to po prostu oczy wszystkich czułam na swoich plecach.

Jakie plany po programie?
Chcę się dalej rozwijać, przeprowadzić się do Warszawy lub innego dużego miasta, chcę pokazać na co mnie stać i że jednak "ta lesbijka z programu coś potrafi"!

(rozmawiała: md)

"Hell's Kitchen" możecie oglądać we wtorki w telewizji Polsat, o godzinie 20.05.

PROFIL KATARZYNY NA FACEBOOKU